Benarivo skrifar frá Englandi
Leikur fyrir sögubækurnar
Það er varla hægt að hugsa sér betri bikarúrslitaleik en Man.
Utd. - Chelsea á nýja Wembley. Þetta hafa verið turnarnir í
Englandi síðustu tvö tímabil, þennan tíma hefur andað köldu á milli
liðanna. Fyrir þennan leik eins og svo oft áður er athyglin
öll á Jose Mourinho.
Mourinho hefur jafnan beitt þessari aðferð að taka til sín
athyglina til þess að draga úr pressu á leikmenn sína. Nú er
þetta hins vegar komið á það stig að þetta er farið að vinna gegn
honum. Fyrst eftir að Jose kom til Englands dáðist fólk af
því þegar þessi hrokagikkur opnaði munninn. Sjálfstraustið
geislaði af honum og árangurinn lét ekki á sér standa. Hann
náði að mynda þétta liðsheild þar sem liðið trúði því að það væri
ósigrandi. Menn unnu hver fyrir annan og hvergi var að finna
veikan blett. Ekkert virtist geta komið í veg fyrir að
Chelsea yrði stórveldi í fótboltanum.
Í upphafi þessa tímabils voru hins vegar farnar að koma í ljós
sprungur í herbúðum Chelsea. Svo virtist sem Abramovich gæti
ekki lengur staðið á sér með það að skipta sér af því hverjir væru
keyptir til félagsins. Fyrstu tvö árin hafði Mourinho einn um
það að segja hverjir kæmu til liðsins. Jose virtist ekki hafa
á móti því að fá Ballack en Shevchenko er einkavinur
Abramovich og var ekki á óskalistanum hjá stjóranum.
Eins er talið að grafið hafi verið undan Jose þegar Boulahrouz var
keyptur af undirlagi Frank Arnesens. Samstarf Arnesens og
Jose hefur verið mjög stirt undanfarið. Þess hefur orðið vart
þetta árið að samningar hjá ýmsum úr "Back room
staffi" stjórans hafi verið leyft að renna út. Til
viðbótar við þetta hefur komið í ljós að innkoma Ballacks og
Shevchenko hefur dálítið breytt dýnamíkinni í búningsklefa Chelsea
og hefur mórallinn þurft að líða fyrir það.
Álagið hefur sett mark sitt á Mourinho. Skrýtin komment
frá honum virkuðu sniðug áður þegar Chelsea var ósigrandi
og allt lék í lyndi, en þegar illa gengur virka hrokakenndar
yfirlýsingar hans hjákátlegar. The Guardian sagði t.d. í
morgun að hann væri að verða eins og: "...the boy who works down
the fish and chip shop and swears he´s Elvis".
Jose gagnrýndi landa sinn, Christiano Ronaldo fyrr í vetur þar
sem hann ýjaði að því að drengurinn væri treggáfaður, þar sem hann
hefði verið alin upp við þröngan kost og lélega menntun. Hann
heldur áfram núna og gerir mikið úr leikaraskap og dýfingum þess
síðar nefnda og segist vona að úrslitaleikurinn verði ekki
eyðilagður með slíkum leiðindum. Þessu trikki hefur hann
beitt oft áður t.d. fyrir leikinn á móti Barcelona og er þetta að
verða frekar þreytt. Með þessu telur hann sig vera að setja
pressu á dómarann og leikmenn United. Menn vita almennt að
leikmenn Chelsea eru ekki saklausari af leikaraskap en önnur lið í
Englandi. Ronaldo hefur sýnt það í vetur að komment sem
þessu munu einungis hvetja hann til dáða, kæmi mér ekki á
óvart að hann muni eiga stórleik á morgun.
Af öllu framansögðu má ljóst vera að Jose Mourinho er að taka
þátt í sínum síðasta leik með Chelsea á morgun. Eflaust var
gerður leynilegur starfslokasamningur við hann fyrir 2-3
mánuðum síðan með þeim formerkjum að menn myndu halda friðinn og
stefna að því að ljúka tímabilinu með sóma. Á þessum tíma
hefur Mourinho ekkert kommentað á stjórn félagsins. Maður
segir nú bara eins og Tjallinn: "I´m not a betting man
but........" Abramovich hefur gert sér grein fyrir því að til
að Chelsea verði alheimsvörumerki á stórum skala, þá þarf liðið að
spila skemmtilegan fótbolta. Því hefur verið horft til
Klinsmans sem verður að teljast líklegastur til að taka við
keflinu.
En að aðalmálinu, eins og oft þá verður fróðlegt að sjá
taktíkina sem stjórarnir fara með inn í leikinn. Mourinho er
í meiðslavandræðum og hefur ekki marga kosti, Ferguson fer hins
vegar inn í leikinn fullur sjálfstrausts og leikmenn liðsins
einnig. Það má segja að pressan sé meiri á þeim
fyrrnefnda. Hann hefur reynt að spila niður væntingarnar með
því að væla yfir meiðslum leikmanna og Drogba sagði í gær að United
væru líklegri til að vinna leikinn (favourites).
Ferguson mun sennilega stilla upp leikaðferð sem hann hefur
notað eftir að Alan Smith kom inn í liðið, þ.e. 4-2-3-1 (Van der
Saar - O´Shea, Vidic, Ferdinand, Evra-Carrick, Scholes -
Ronaldo, Giggs, Rooney - Smith)
Þar sem Chelsea verður án manna eins og Ballack,
Carvalho og Shevchenko, þá er United ekki undir eins mikilli
pressu í föstum leikatriðum. Ferguson getur því
leyft sér að spila Evra frekar en Heinze sem hefur ekki verið
upp á sitt besta undanfarið. Líklegt er að Fergie
noti O-Shea frekar en Wes Brown sem virðist yfirleitt
ekki njóta sín vel í bakvarðastöðunni. Ef að Fergie stillir
svona upp, þá eru um að ræða mjög sókndjarfa
uppsetningu. Í raun er verið að sækja á 5 mönnum, Carrick er
þá eini holding miðjumaðurinn gæti leikaðferðin því á stundum verið
jafnvel 4-2-4-1. Giggs er sennilega látinn vera á miðjunni á
meðan Rooney er úti á kantinum. Þetta er gert þar
sem Giggs er öflugur í að dreifa spilinu á milli kantana og stinga
boltanum inn á milli varnarmanna. Þessari leikaðferð var m.a.
beitt gegn Roma með góðum árangri og felst hún í mikilli
hreyfingu og stöðubreytingum hjá Ronaldo, Giggs og
Rooney. Ef þetta verður raunin, þá eigum við von á opnum og
skemmtilegum leik. Helstu veikleikar Chelsea munu liggja á
kantinum þar sem Ferreira og Wright-Phillips spila. Giggs og
Rooney með aðstoð Evra munu reyna að vinna þann kant í
sameiningu.
Eftir því sem ég best veit þá myndi ég halda að Mourinho
stilli upp á eftirfarandi hátt. 4-4-2 (Cech, Ferreira, Terry,
Essien, Bridge - Wright Phillips, Makalele, Lampard, Cole - Drogba,
Kalou).
Ég get ekki betur séð en að Jose neyðist til að stilla upp
4-4-2, nema þá að hann treysti Boulahrouz til að vera í hafsentinum
(sem ég efast um) og Essien verði þá settur til að þétta miðjuna og
Drogba verði hafður einn frammi. Ashley Cole er tæpur en þó
hugsanlegt að hann spili einhverjar mínútur. Lampard mun fá
að njóta sín í því að sækja framar en hann gerir þegar Ballack er
með en United mun njóta fjarveru hans þar sem við erum ekki með
marga líkamlega sterka miðjumenn.
Á pappír er ekki annað að sjá en að United sé líklegra til að
þess að vinna leikinn. Chelsea hefur sterku liði á að skipa
en það eru vandamál bak við tjöldin, lúseraáran og
efasemdirnar eru farnar að herja á þá.
Spennan er
gífurleg!